Inicjatywa wydania pism Łubieńskiego jest niezwykle ciekawym pomysłem. Przede wszystkim ze względu na wagę tego polityka dla zrozumienia polityki katolików świeckich w okresie PRL, ale także ze względu na to, iż sam Łubieński, co podkreślone jest we wstępie, nie jest kojarzony z refleksją polityczną. W polskiej historiografii jest on postrzegany jako polityk zazwyczaj bardzo koniunkturalny, za działaniami którego nie stało głębsze zrozumienie procesów politycznych i społecznych tamtego czasu. Prezentowany wybór pism odsłania głębszy wymiar jego aktywności i pozwala uwzględnić ideowe uzasadnienie jego politycznej drogi.
dr hab. Maciej Zakrzewski
Konstanty Łubieński (1910–1977) był politykiem i myślicielem zaangażowanym w międzywojenny ruch mocarstwowy, oficerem Armii Krajowej, a następnie zwolennikiem ugody katolików z komunistami, której dawał wyraz jako publicysta, działacz Stowarzyszenia PAX i ruchu Znak, a także wieloletni poseł na Sejm PRL. Jego najgłośniejszy tekst List otwarty do Pana Juliusza Łady z grudnia 1948 r. był wyrazem przekonania o zbieżności społecznych celów socjalizmu i katolicyzmu. Myśl polityczna Łubieńskiego podlegała ciągłej ewolucji, będąc wyrazem tyleż reakcji na zmienne uwarunkowania, co prób zrozumienia i opisania rzeczywistości w zgodzie z własnymi poglądami, warunkowanymi przez wyznawane przez niego patriotyzm, katolicyzm i socjalizm.
dr hab. Ariel Orzełek
